“Waarom moet ik stil staan bij levend verlies? Ik moet vooruit voor mijn kind!” Iets wat ik regelmatig hoor als thuisbegeleidster bij Accent, een organisatie voor kinderen en jongeren met een visuele en/of meervoudige beperking.
En ja zeker, we moeten vooruit! Er is geen andere keuze ook al loop je als zorgouder tegen hindernissen aan, zijn de drempels soms torenhoog, en zie je (even) de weg niet meer voor je.
Jezelf echter even de tijd gunnen om bij het levend verlies stil te staan, biedt de mogelijkheid om vanbinnen te voelen wat het zorgouder zijn en levend verlies met jou als persoon doet. Het kan op die manier ook ruimte creëren voor nieuwe stappen…
Als thuisbegeleidster zie ik dagelijks ouders met veel liefde zorgen voor hun kinderen en tegelijk ook worstelen met het levend verlies. Het kan helpen om er af en toe bewust bij stil te staan. Daarom neem ik je even mee op een weg doorheen jouw levend verlies.
Levend verlies is de pijn van wat niet is, maar had kunnen zijn.
Bij het horen van één of meerdere diagnoses bij je kind, maakt de toekomst die je voor ogen had, plaats voor een nieuwe realiteit. Dit kan een terugkerend rouw- en verliesproces met zich meebrengen: levend verlies. Dit levend verlies golft mee met de tijd en groeit mee met elke mijlpaal die anders loopt.
Reflectie: Wat is jouw levend verlies?
“Wat we verliezen kleurt wie we zijn en worden.” Manu Keirse
De ervaringen van zorgouders zijn vaak uiteenlopend en dubbel:
- Trts zijn op het unieke van je kind, dankbaar zijn voor je kind, versus worstelen met het anders zijn
- Beschermen tegen de hoge maatschappelijke druk versus stimuleren naar de algemene norm
- De rol van leider als ouder om op te komen voor je kind versus het zelf kwetsbaar zijn door alle tegenstrijdige emoties
- …
Reflectie: Welke van de hierboven vermelde ervaringen zijn voor jou herkenbaar?
Erken de schaduw, verlies de zon niet.
Veel gezinnen tonen echter een enorme kracht om mee te bewegen met de realiteit. Tegelijk blijft rouw regelmatig aanwezig. Zorgouders delen hoe zij omgingen met rouw en alle emoties:
- Niet overdenken
- Focus op het positieve
- Geloof
- Zelfzorg
- Professionele hulp
- Rationaliseren
- Even uit de situatie
- Hulpbronnen zoeken
- Lotgenotencontact
- Genieten van de kleine zaken in het leven
- Open over praten
- Creativiteit en humor
- Extra opkomen voor je kind of de doelgroep
Reflectie: Wat was jouw lichtpuntje de afgelopen periode?
Proficiat!
Je nam even de tijd om bij jouw levend verlies stil te staan. Wil je dit wat diepgaander doen? Even echt tijd nemen voor jezelf? Voor mijn opleiding tot rouw- en verliesconsulent gaf ik vorm aan een levendverlieswandeling voor zorgouders. Deze wandeling van 4,7 km in Bulskampveld Beernem geeft jou een prachtig landschap alsook tijd om nog wat diepgaander stil te staan bij jouw levend verlies. Meer thema’s zoals ‘wie ben ik nu nog?’, omgeving, veerkracht, zelfzorg,… zetten we in de spotlight in een handige papieren brochure die je meeneemt op jouw wandeling. Brochure te krijgen in Bezoekerscentrum Bulskampveld Beernem.
Deze levendverlieswandeling is alvast rolstoeltoegankelijk maar misschien kan de toegankelijkheid in Bulskampveld wel nog beter? Wie zijn steentje wil bijdragen (want zorgouders zijn nu éénmaal manusjes-van-alles) kan zijn ei kwijt op deze vragenlijst rond de toegankelijkheid van de provinciedomeinen. Samen maken we er iets van!
Over de gastauteur
Stefanie Maeghe is thuisbegeleidster bij Accent, een organisatie voor kinderen en jongeren met een visuele en/of meervoudige beperking. Vanuit haar dagelijkse contact met zorgouders, en in het kader van haar opleiding tot rouw- en verliesconsulent, ontwikkelde ze de levendverlieswandeling: een rolstoeltoegankelijke wandeling van 4,7 km doorheen Bulskampveld in Beernem, met een brochure die je meeneemt op weg en die thema's als wie ben ik nu nog, veerkracht en zelfzorg belicht.
De brochure is te verkrijgen in Bezoekerscentrum Bulskampveld Beernem. Voor meer informatie kan je terecht bij Stefanie via stefanie.maeghe@de-kade.be.
